Miasto na Ukrainie w obwodzie Lwowskim. Położone u stóp Gorganów, w odległości 90 km od Lwowa i 8 km od Drohobycza. Truskawiec od XIX wieku znany jest z licznych źródeł mineralnych i ośrodków rehabilitacji. Terytorium
uzdrowiska Truskawiec zajmuje 2000 ha.

Typowy klimat - umiarkowanie ciepły i wilgotny. Krótka zima ze śniegiem, często burzliwa wiosna, ciepłe lato i długa złota jesień. Średnia temperatura w styczniu - 6,0 ° C, w lipcu + 18,5 ° C.

Pierwsze pisemne wzmianki o Truskawcu  pochodzą z 1469 roku. Pochodzenie nazwy miasta "Truskawiec" do końca nie jest znane. Naukowcy uważają, że na nazwę miasta wpłynął język litewski oraz fakt funkcjonowania przemysłu wydobywczego soli.

Z tym przemysłem związane jest wiele nazw miast obwodu Lwowskiego, na przykład: Stara Sól, Jasenitsa Solnaja, Solec, Solonsko. Druga wersja nazwy "Truskawiec" pochodzi od imienia słowiańskiego Truszko lub Trusko, a ostatecznie - Truskovich, Truskawiec.

Na początku istnienia Truskawiec prawdopodobnie był własnością Księstwa Halicko-Wołyńskiego, a po podboju Księstwa feudalnej Polski. Truskawskie ziemie trafiły pod własność królów polskich.

Szlachtą, która posiadała majątki Truskawca w 1462 roku byli bracia, Stanisław i Iwan Korytki. Około 1518 roku miasto weszło w skład Drohobyczskiego Starostwa. W 1772 roku, po pierwszym podziale Polski, Truskawiec stał się własnością cesarza Austrii.

Datą formalnego utworzenia balneologicznego uzdrowiska jest rok 1827, gdy zbudowano pomieszczenia dla pierwszych ośmiu kąpielisk. Chociaż właściwości lecznicze wód  w miejscowości Truskawiec były znane od dawna. W 1578 roku po raz pierwszy opisał je Królewski lekarz Wojciech Oczko.

Rafael Żonczinski, autor podręcznika "Historia naturalna", który został opublikowany
w 1721 roku podał, że w Truskawcu, podobnie jak w innych wioskach Drohobyczu wydobywano naftę, a wodę, która jej towarzyszyła, pili chłopi do leczenia wielu chorób.
Stanisław Staszic w swojej publikacji, która ukazała się w druku w 1805 roku, napisał, że oprócz soli w Truskawcu wydobywają ozokeryt (wosk górski) i naftę.
Analizę chemiczną wody mineralnej "Naftusia” po raz pierwszy przeprowadził lwowski naukowiec, chemik                    i farmaceuta Theodor Torosiewicz .

W 1892 roku w Truskawcu zostały zbudowane pomieszczenia do inhalacji w systemie Washmuta. W 1913 roku miejscowość Truskawiec  została nagrodzona Wielkim Złotym Medalem w zakresie rozwoju uzdrowiska. a następnie na początku XX wieku zostały również wybudowane nowe odziały balneologiczne. Patrząc na początki miejscowości Truskawiec w ciągu ostatnich kilkunastu lat osiągnęła ona poziom europejski. Rozwinęła się bogata baza hotelowa wraz z uzdrowiskami oraz infrastruktura dróg co w dzisiejszych czasach jest nieodłącznym elementem rozwoju każdej aglomeracji.
 

O rozwój uzdrowiska miał duży wpływ okres międzywojenny. Statystyki same pokazują jak z roku na rok liczba osób korzystających z uzdrowisk się powiększała. W 1923 na leczeniu zanotowano 6080 osób, a w roku 1927 liczba pacjentów wzrosła do 12 633 osób. W 1933 roku uzdrowisko odwiedziło już ponad 17 000 osób.  

Truskawiec – to przyjemne i ekologicznie czyste miejsce. Miasto zaskakuje bogactwem naziemnych i podziemnych wód mineralnych ze źródłami takimi jak: "Naftusia", "Yuzia", "Maria", "Sofia", "Bronisława" oraz innymi złożami leczniczymi jak "wosków mineralnych” – ozokerytu, które jest jedynym takim złożem na świecie i znajduje się 4 km od turystycznej miejscowości Borislav.

Konkurentką znanej soli „Karlo-Varskej” jest Truskawiecka sól "Barbara", która jest otrzymywana z wysoko mineralizowanej solanki .

Oprócz wymienionych źródeł, istnieją także inne źródła wód mineralnych № 1, № 2, № 12, № 3, które są stosowane do kąpieli, hydrokolonoterapii, hydromasażu dziąseł, inhalacji.